اوره(کاربامید)

اوره در متابولیسم ترکیبات حاوی نیتروژن در بدن حیوانات نقش مهمی ایفا می کند و در عین حال ، ماده اصلی حاوی نیتروژن، در ادرار پستانداران به شمار می آید. این ترکیب : سخت، بی رنگ، بی بو ( گرچه آمونیاکی که در حضور آب از آن حاصل می شود و شامل بخار آب موجود در هوا نیز می باشد، دارای بوی تندی است)، نه اسیدی است و نه قلیایی، بسیار محلول در آب و نسبتا غیر سمی می باشد، از اوره به صورت گسترده ای در کودهای شیمیایی به عنوان یک منبع غنی و مناسب نیتروژن استفاده می شود. اوره همچنین یکی از مواد اولیه مهم در صنایع شیمیایی است. سنتز و به وجود آوردن این ترکیب آلی از یک پیش ساز غیر آلی یا معدنی، توسط وهلر Friedrich Wohler در سال 1828 ، نقطه عطف بسیار مهمی در توسعه و پیشرفت دانش شیمی محسوب می شود.

  1. هشدارهای حفاظتی :

  • تماس با چشم : تماس این ماده با چشم موجب سوزش ، قرمز شدن و درد در چشم می شود.
  • تماس با پوست : موجب سوزش پوست شده و قرمزی، خارش و درد را به همراه دارد.
  • بلعیدن و خوردن : خوردن تصادفی کود اوره سبب سوزش معده تهوع، استفراغ شدید، تهییج، اسهال، سردرد و بیهوشی می شود.
  • تنفس : تنفس این ماده می تواند موجب سوزش دستگاه تنفسی شود و علائمی همچون با زخم گلو، سرفه، عطسه و کوتاهی تنفس می شود. این ماده می تواند در خون جذب شود که در اینصورت علائمی شبیه خوردن این ماده ایجاد می شود.
  • حریق : قابل احتراق نیست.
  • انفجار : گرد و غبار اوره غیر قابل انفجار است.
  • اثرات زیست محیطی : کاربرد بیش از نیاز آن در خاک باعث افزایش نیترات ها در آب های زیر زمینی و احتمال افزایش سرطان در افراد به خاطر خوردن آن آبها می شود.

  1. کمک های اولیه :

  • تماس با چشم : به مصدوم اجازه ندهید چشم هایش را بمالد. فورا چشم را به مدت حداقل 15 دقیقه با آب شستشو دهید. پلک های بالا و پایین را بالا نگهدارید. به پزشک مراجعه کنید.
  • تماس با پوست : سریعا موضع آلوده را به مدت 20 دقیقه با آب ولرم شستشو داده تا آلودگی برطرف شود. لباس و کفش آلوده را در آورید.
  • بلعیدن و خوردن : هرگز به فردی که بیهوش است چیزی نخورانید. در صورت هوشیاری فرد دهان وی را با آب تمیز شستشو داده و فرد را وادار به استفراغ نکنید. به فرد هوشیار 4-2 فنجان پر آب یا شیر بخورانید. اگر استفراغ به صورت طبیعی اتفاق افتاد دوباره به فرد آب داده و به پزشک مراجعه کنید.
  • تنفس : فرد مصدوم با منبع مولد آلودگی را به هوای آزاد ببرید و اگر تنفس قطع شده باشد به مصدوم تنفس مصنوعی داده و اگر تنفس به سختی انجام می شود به مصدوم اکسیژن دهید. سپس به پزشک مراجعه کنید.
  • اطلاعات پزشکی : اسیدهای ضعیف همچون اسید استیک و اسید پروپانوئیک می تواند به عنوان پاد زهر، مسکن و محرک شیمیایی مصرف شود.