دیاپازون (به فرانسوی: diapason، به انگلیسی: tuning fork)، وسیلهای فلزیست دارای دو شاخه که انتهای آنها به یک پایهٔ مشترک وصل شدهاست. با وارد شدن ضربه به شاخههای آن، دیاپازون به ارتعاش درمیآید و امواج صوتی در یک بسامد (فرکانس) خاص تولید میکند. بسامدِ هر دیاپازون ثابت است و به پدیدهٔ تشدید مربوط است.
دیاپازون کاربردهای مختلفی از جمله کنترلکردن نُتها و کوککردن سازهای موسیقی دارد.
اين آزمون جهت بررسي وضعيت سيستم انتقالي گوش استفاده ميشود و هيچ گونه اطلاعاتي در مورد وضعيت سيستم شنوايي حسي عصبي بدست نميدهد. .برای انجام تست رینه پزشک دیاپازون را مابین جمجمه و گوش قرار میدهد و ضربه وارد میکند، با توجه به طول مدت شنیده شدن صدا(ارتعاش)توسط بیماردر مورد بیماری و شدت آن نظردهی میشود.
یکی دیگر از تست های شنوایی سنجی تست وبر است که غالبا جهت کاهش شنوایی سنجی بکار میرود،دیاپازون پزشکی در وسط پیشانی قرار گرفته،به آن ضربه وارد میگردد، با توجه به شنیده شدن صوت (ارتعاش)توسط یک گوش،پزشک متوجه گوش آسیب دیده و میزان آسیب دیدگی میگردد.
این نوع دیاپازون که از قدیمی ترین و معمول ترین انواع دیاپازون است تشکیل شده است از یک میله منحنی که یک دسته کوچک فلزی در انتهای آن وجود دارد ، با ضربه زدن به یک سر منحنی صدای مشخصی که تنظیم شده است تولید می گردد و نوازنده می تواند این صدارا ملاک کوک خود قرار دهد.
در دیاپازون ها بادی ، صدا به وسیله دمیدن در این وسیله تولید می گردد که برای نت خاصی تنظیم گردیده است برخی از این نوع دیاپازون ها یک نت و برخی دیگر نت های بیشتری را دارند ، کار با این نوع دیاپازون به مراتب راحت تر از نوع قبلی یعنی مدل فلزی است.
این نوع دیاپازون ها که بسیار جدید تر هستند صدای نت های مختلف را دارند به این ترتیب که دستگاه تنظیم شده است تا نت های مختلف را با نشان دادن اسم آن روی صفحه خود به صدا در آورد ، این نوع دیاپازون با باطری کار می کند و معمولا بسیار دقیق و بی نقص است.
