شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد یا قرمز است. این ماده در نقاشی به عنوان یکی از خشک کننده های رنگ های روغنی و در پزشکی جهت شستشو و ضدعفونی کردن وسایل پزشکی، در ترکیب برخی صابونهای طبی مصرف می شود، و نیز در برخی صنایع از جمله کوزه گری جهت تهیه لعاب روی کوزه ها به کار میرفته است.
مقداری از سرب ظروفی كه لعاب سربی دارند، تحت تأثير اسيدهای ضعيفی كه مثلاً در گوجه فرنگی، سركه، ترشی و ماست وجود دارد، به صورت محلول درمی آيد و وارد بدن می شود. هر قدر ضخامت لعاب بيشتر باشد، خاصيت محلول بودن آن بيشتر می شود. سرب با ورود تدریجی به معده و روده ها در خون جذب می شود. تجمع تدریجی این ماده در بدن باعث بروز علایم مسمومیت با آن میگردد.
در قرن اخیر مسئله استعمال اكسيد سرب در لعابسازی و عوارض آن، در انگلستان مورد توجه قرار گرفت و قوانينی در این مورد وضع شد. در امريكا نيز راجع به لعابهای سربی قوانينی وضع شده است. اخیراً نیز سازمان جهانی بهداشت، مسمومیت با سرب و خطرات ناشی از آن را مورد توجه قرار داده است.
