مخمر چیست ؟ مخمرها میکروارگانیسمهای یوکاریوتی هستند که تخمین زده میشود یک درصد از کل گونه های قارچی شناسایی شده باشد.مخمرها احتمالا یکی از اولین موجودات زنده ای بودند که روی کره زمین پدیدار شدند. مخمرها تک سلولی هستند اگرچه برخی گونه ها ممکن است به صورت رشته های چند سلولی نیز دیده شوند. اندازه مخمرها بسیار متفاوت و بسته به گونه و محل زندگی شان از 4-3 میکرومتر قطر تا 40 میکرومتر متغیر هستند.
گونه های مختلف مخمر مثل Saccharomyces Cerevisiae این توانایی را دارند تا کربوهیدرات ها را به کربن دی اکسید و الکل تبدیل کنند
خواص فیزیولوژیکی مفید مخمرها موجب شده در زمینه های مختلف بیوتکنولوژی کاربرد داشته باشد. تخمیر قندها توسط مخمر یکی از قدیمی ترین و بزرگترین کاربردهای این موجود زنده در تکنولوژی است. بسیاری از گونه های مخمر برای تهیه غذا، تهیه نان، آبجو و …کاربرد دارد.
صنایع غذایی
مخمرهای نان و مخمرهای آب جو از نظر نحوه فعالیت متفاوت هستند به این صورت که مخمرهای نان اصولا تهاجمی تر هستند و در کوتاهترین زمان ممکن عمل تخمیر را انجام میدهند اگرچه مخمرهای آب جو آرام تر فعالیت کرده و محصول نهایی شان فاقد بو و مزه است. برای تولید نان، مخمر با آرد سفید مخلوط میشود. فرآیند تخمیر شروع می شود . و در نتیجه در اثر فشار کربن دی اکسید نان متورم و اسفنجی می شود.
توانایی مخمر برای تبدیل قند به اتانول در صنعت بیوتکنولوژی برای تولید سوخت حائز اهمیت است.این فرآیند با آسیاب کردن مواد اولیه مثل نیشکر، ذرت، غلات و سایر دانه ها آغاز میشود و سپس اسیدسولفوریک رقیق و یا آنزیم های آلفا آمیلاز اضافه میشود تا پیوند قندهای پیچیده را بشکند و آن ها را تبدیل به قندهای ساده کند. پس از این مرحله مخمرها اضافه میشوند.تا قندهای ساده را به اتانول تبدیل کند. اتانول پس از طی مراحل تقطیر به درجه خلوص 96 درصد میرسد.
مخمرهای ساکارومایسز برای تخمیر زایلوز(یکی از قندهای قابل تخمیرموجود در پس مانده های کشاورزی، ضایعات کاغذ و تراشه های چوب) نیز کاربرد دارد. بنابراین تولید اتانول از این مواد اولیه ارزان قیمت میتواند از نظر قیمتی با سوخت هایی مثل بنزین قابل رقابت باشد.
مخمرها موجب کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید در بیماری های ویروس نقص ایمنی در انسان می شوند.
