سولفات نیکل از طریق واکنش اسید سولفوریک با براده ها و یا گلوله های نیکل انجام می گیرد. برای تولید سولفات نیکل ابتدا اسید سولفوریک رقیق شده با آب درون مخزنی ضد اسید به براده های نیکل اضافه می کنیم و مقداری اسید نیتریک یا آب اکسیژنه به مخزن اضافه می کنیم تا باعث شستشو و حل کردن اکسید نیکل ایجاد شده بر سطح فلز و همچنین تسریع روند حل شدن نیکل در محلول می گردد.
پس از گذشت زمان کافی و حب شدن نیکل در محلول اسید ، جهت تکمیل واکنش اسید سولفوریک به مقدار بیشتری به محلول اضافه می شود و با جوشاندن محلول و بالا بردن دما ، اسید نیتریک اضافه تجزیه شده و به صورت گاز N2O5 از محلول خارج می شود. محلول بدست آمده پس از تکمیل فرایند توسط فیلتر صاف شده و جهت سرد شدن و کریستال شدن به وان های پلی اتیلن منتقل می شود. پس از سرد شدن محلول و تشکیل کریستال ها محلول اضافی جدا شده و کریستال های سولفات نیکل قابل برداشت از وان می باشد
جایگاه سولفات نیکل در صنایع
1. صنایع تولید ترکیبات نیکل مانند سولفات آمونیوم نیکل و کربنات نیکل
2. تولید مواد تثبیت کننده رنگ در رنگرزی و چاپ منسوجات
3. صنایع آبکاری نیکل جهت صیقل دادن
4. پوشش رنگ ها و جلا دادن
5. در صنایع کاشی و سرامیک
6. جهت سیاه کردن فلز روی و برنز
خطرات سولفات نیکل برای محیط زیست
کارخانه ها و سوزاندن زباله ها دو عامل اصلی در تولید نیکل و ورود آن به هوا می باشد، مقدار نیکل موجود در هوا به مراتب بیشتر از نیکل موجود در زمین است. همچنین مدت زمان زیادی باید طی شود که نیکل موجود در هوا از بین رود. زمانی که هرز آب ها جریان پیدا می کنند مقداری نیکل را وارد آب های سطحی می کنند. بخش عمده ترکیبات نیکلی در طبیعت جذب ذرات خاک و رسوبات شده در نهایت به صورت غیر متحرک در می آیند.
در زمین های اسیدی نیکل بسیار متحرک می شود و معمولا در آبهای زیر زمینی شسته می شود. در حال حاضر دانشمندان می دانند که غلظت بالای نیکل در خاک های ماسه ای باعث صدمه به گیاهان می شود و در آب های سطحی سبب کاهش تعداد و رشد جلبک ها می شود.
راه های ورود نیکل به بدن انسان از طریق هوا، آشامیدن آب، خوردن غذا و کشیدن سیگار است. ممکن است بر اثر تماس پوست با خاک یا آب آلوده به نیکل، مقداری نیکل وارد بدن انسان شود. مقدار اندک نیکل برای انسان ضروری است اما اگر مقدار آن افزایش یابد برای سلامت انسان خطرناک است.
