ظ
ذَرّهبین ابزاری است که از آن برای دیدن اشیای ریز استفاده میشود. بخش اصلی ذرهبین از یک عدسی همگرا درست شده است که عمل بزرگنمایی را انجام میدهد. یک عدسی همگرا معمولاً از دو سو یا یک سو کوژ (محدّب) است. یک قاب دستهدار، عدسی ذرهبین را نگاه میدارد.
برای استفاده از ذرهبین به منظور بزرگنمایی اجسام، باید آن را آنقدر به جسم مشاهده شونده نزدیک کرد که جسم در فاصلهٔ کانونی عدسی قرار بگیرد. «فاصلهٔ کانونی» نامی است که به حد فاصل سطح عدسی تا نقطهٔ کانونی آن اطلاق میشود.
با قرار دادن ذرهبین در آفتاب، پرتوها در نقطهٔ کانونی عدسی جمع میشوند. اگر در این حالت جسم غیر براقی را در نقطهٔ کانونی بگذارید، گرمای زیادی تولید میشود و میتواند جسم غیربراق را بسوزاند. این عمل را میتوان بر روی کاغذ یا اجسام غیربراق دیگر آزمود.
مخترع ذره بین ابن هیثم از بزرگترین ریاضیدانان و فیزیکدانان مسلمان عرب بودند.
ویژگیهای محصول:
-
گستره قطر عدسی:90 تا 120 میلی متر
-
گستره بزرگنمایی:10 تا 02 برابر
-
جنس عدسی:کریستالی
